« شرع » مىگويند . مكتوبة : كنايه از حتمى بودن آن شريعت‌ها . تزكية : پاكيزه كردن ، ستودن خود ، نسبت بىگناهى به خود دادن . تنسيق : نظم و ترتيب دادن . سُخْط : يا سَخَط ، خشم گرفته ، در مقابل رضا به معناى خشنودى . مِنماة : صيغه مبالغه از « نمو » مانند مِفصال ، بسيار وسيلهء رشد و نمو . حِقن : نگهدارى و باز داشتن خون از ريختن . مكاييل : جمع « مِكيال » ، پيمانه‌ها . موازين : جمع « ميزان » ، سنجش . بخس : به معناى نقص و كم دادن . « وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ » ؛ « 1 » يوسف عليه السلام را به قيمت نازل و اندك فروختند . قذف : انداختن شىء . قرآن كريم مىفرمايد : « وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ » ؛ « 2 » در قلب آنان رعب انداخت . در اصطلاح شرع : نسبت دادن زنا و لواط به مسلمان . * * * عبوديت ، بالاترين كمال متن : أنتم عبادُ اللّه . . . . شرح : صديقهء طاهره عليها السلام مسلمانان را از خطرى كه از نزديك و داخل ،

--> ( 1 ) . يوسف ، آيهء 20 . . ( 2 ) . حشر ، آيهء 2 . .